رباعی شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این ابیات به احساس ناامیدی و درد در عشق اشاره دارند. شاعر بیان می‌کند که اگرچه وفاداری و استقامت در عشق وجود ندارد و در کنار معشوقش دردی برای درمان احساس نمی‌کند، اما نمی‌تواند از غم معشوق فرار کند. در نهایت می‌گوید که دل خود را از غم معشوق خالی نمی‌تواند کند، چون این دل بی‌غم نیست.
پای تو اگرچه در وفا محکم نیستدر دست تو یک درد مرا مرهم نیست
هوش مصنوعی: هرچند پای تو در وفا و صداقت محکم نیست، اما در دست تو هیچ راهی برای درمان درد من وجود ندارد.
با این همه از غمت گزیرم هم نیستدل بی‌غم دار کز تو دل بی‌غم نیست
هوش مصنوعی: با وجود همهی این وضعیتها، من نمیتوانم از غم تو فرار کنم. دل بی‌غم و آسودهای ندارم، زیرا بی‌غم بودن برایم ممکن نیست وقتی تو در دل من هستی.