رباعی شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از ناامیدی و yearning برای وفاداری معشوق سخن می‌گوید. او می‌پرسد تا کی باید به دنبال محبتی باشد که وجود ندارد و به یادآوری می‌آورد که معشوقش گفته است جز او هیچ‌کس برایش اهمیت ندارد. در پایان، شاعر به عشق و اهمیت معشوق در زندگی‌اش اشاره می‌کند، اما می‌داند که چنین فردی وجود ندارد.
تا چند طلب کنم وفای تو که نیستتا کی گیرم کسی به جای تو که نیست
هوش مصنوعی: من در انتظار وفای تو هستم، اما تو هیچ وفایی نداری. از کی باید دنبال کسی بگردم که به جای تو باشد، در حالی که هرگز نظیر تو پیدا نخواهد شد؟
گفتی که ترا جان و جهان جز من نیستای جان جهان به خاک‌پای تو که نیست
هوش مصنوعی: تو گفتی که هیچ کس و هیچ چیزی در زندگیات جز من وجود ندارد. اما من به تو میگویم که جان و دنیا برای من هم فقط به پای تو ارزشی ندارد.