رباعی شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر می‌گوید که اگرچه امکانات مادی و ثروت چندانی ندارد (سیم درخور همت)، اما باید به خود افتخار کند، زیرا در هنر و استعداد بی‌نظیر است و کسی در منطقه‌ی او مانند او نیست. او همچنین اشاره می‌کند که اگر جهان (فلک) به او چیزی ندهد، این عیب ندارد، چون از برکت نان و روزی خود نگران نیست. به طور کلی، شاعر بر ارزش‌های درونی و هنری خود تاکید می‌کند و نگران کمبودهای مادی نیست.
گر درخور قدر همتم سیمی نیستچون من به هنر کس اندر اقلیمی نیست
هوش مصنوعی: اگر برای اندازهی همت من چیزی باارزش در دسترس نیست، در هیچ جا کسی نیست که به هنرم به اندازه من برساند.
عیبی نبود گر فلکم سیم ندادچونان که ز نان استدنم بیمی نیست
هوش مصنوعی: اشکالی ندارد اگر ستارهها به من نقره ندهند؛ زیرا من از نان و روزی خود هیچ نگرانی ندارم.