رباعی شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار بیان میکند که اندوه و غم عشق او را از شادی دور کرده و وفا و محبت تو برایش دست نیافتنی است. با وجود اینکه از طرف معشوق تنها جفا و بیوفایی نصیبش شده، او همچنان تصمیم دارد که به وفاداری و محبت معشوقش ادامه دهد.
اندوه تو چون دلم به شادی نگذاشتآخر ز وفاش باز نتوانی داشت
هوش مصنوعی: غم تو به قدری سنگین است که دل من را هم خوشحال نمیکند و در نهایت، از وفاداریات چیزی به جا نخواهد ماند.
هرچند ز تو به جز جفا حاصل نیستمن تخم وفاداری تو خواهم کاشت
هوش مصنوعی: هرچند از تو جز آسیب و ظلم نمیبینم، اما من همچنان تصمیم دارم به وفاداریام به تو ادامه دهم و آن را در دلم نگه دارم.