رباعی شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از وفا و مهربانی دلبر سخن می‌گوید که به یک‌باره از او گذشت. شاعر با احساس ناامیدی و درد، نشان می‌دهد که دلبر دیگر به او توجهی ندارد و به همین دلیل حال دلش به شدت بد شده و از دستش رفته است. زمانی که دلبر متوجه می‌شود که شاعر در شرایط سختی قرار دارد، او را به حال خودش رها می‌کند و این باعث غرق شدن شاعر در اندوه و ناراحتی می‌شود.
دلبر ز وفا و مهر یکسر بگذشتتا کار دلم ز دست دلبر بگذشت
هوش مصنوعی: دوست محبوب من با تمام وفاداری و محبتش به من پشت کرد، تا جایی که قلب من دیگر از او هیچ انتظاری ندارد و از دلبرم ناامید شدهام.
چون دید کزو قدم بر آتش دارمبگذاشت مرا و آبم از سر بگذشت
هوش مصنوعی: وقتی او دید که من پا روی آتش گذاشتهام، مرا رها کرد و دیگر مشکلاتم برای او اهمیتی نداشت.