رباعی شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر با دلش صحبت می‌کند و از عشقش به معشوقه‌اش می‌گوید. او می‌گوید که معشوقه‌اش در شب گذشته دل او را سرشار از عشق کرده و در دل او جوانه زده است. دل به شاعر می‌گوید که نباید در ابراز عشق کوتاهی کند و به خاطر ناچیزی‌ها از بیان احساساتش دریغ نکند، زیرا نمی‌توان با کسی که به او عشق ورزیده‌است، به سادگی صحبت کرد.
با دل گفتم که آن بتم دوش نهفتجان خواست ز من چون گل وصلش بشکفت
هوش مصنوعی: با دل خودم گفتم که آن معشوق من شب گذشته از من پنهان بود و جانم خواهان او بود، مانند گلی که به هنگام وصال شکوفا میشود.
دل گفت مضایقت مکن زود بدهبا او به محقری سخن نتوان گفت
هوش مصنوعی: دل به من می‌گوید که بخشش کن و زود با او گفتوگو کن، زیرا با انسانهای کمارزش نمی‌توان به شیوهای خوب صحبت کرد.