رباعی شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف سلطانی می‌پردازد که در دنیا شگفت‌انگیز است و هیچ کس از فراغت و آرامش واقعی برخوردار نیست. اگرچه در زمان او زکات و مال و ثروت وجود دارد، اما درویشی پیدا نمی‌شود که از درد و رنج رهایی یابد و این نشان‌دهنده ناکامی و نارضایتی مردم در این دوران است.
سلطان که جهان جواد ازو بیش نیافتآن کیست کزو فراغت خویش نیافت
هوش مصنوعی: سلطانی که در دنیا برتری از او یافت نشده است، چه کسی است که آرامش و راحتی خود را به دست نیاورده؟
در دولت او عامل اموال زکاتصد باره جهان بگشت و درویش نیافت
هوش مصنوعی: در زمان حکومت او، مسئولان زکات به قدری تلاش کردند که مالها و ثروتها به وفور در جریان افتاد، اما هنوز هم کسی را که زندگیاش از راه فقر بگذرد، پیدا نکردند.