رباعی شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: شاعر به یاد می‌آورد که لذت‌هایی که از جوانی تجربه کرده، اکنون به پایان رسیده‌اند. وعده‌ها و آرزوهایی که از دنیا داشت، نیز به زودی از دست رفته‌اند. او به طور شاعرانه از یک بز لنگ می‌خواهد که سریع‌تر حرکت کند و این سبزه‌ای که به‌طور موقتی دارد را ترک کند، زیرا زمان تند در حال گذر است.
عیشی که نمودم از جوانی همه رفتعهدی که خریدم از جهان دمدمه رفت
هوش مصنوعی: لذتی که در جوانی تجربه کردم، همه از بین رفته است و پیمانی که با دنیا بسته بودم، نیز به فراموشی سپرده شده است.
هین ای بز لنگ آفرینش بشتابوین سبزهٔ عاریت رها کن رمه رفت
هوش مصنوعی: ای بز لنگی که به وجود آمدهای، زودباش و این سبزه‌ای که به امانت به تو داده شده را رها کن، چرا که گله در حال رفتن است.