رباعی شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر تأثیر عشق حسن بر شاعر است. او می‌گوید که محبت حسن به او هدیه‌ای از نیکویی داده و عشق او باعث شده که در حیرت و گمراهی افتد. همچنین شاعر احساس می‌کند که هیچ‌گاه نمی‌تواند از حقیقت خود آگاه شود و در نتیجه از معشوق خود در پرده‌های فریب باقی خواهد ماند.
حسن تو مرا ز نیکوان شاهی دادعشق تو مرا به خیره گمراهی داد
هوش مصنوعی: زیبایی تو باعث شد که از نیکان فاصله بگیرم و عشق تو مرا به اشتباهات و گمراهی کشاند.
از راستی‌ام نخواهی آگاهی دادتا چند مرا پردهٔ کژ خواهی داد
هوش مصنوعی: به خاطر صداقتم هرگز از من اطلاعاتی نخواهی گرفت و تا زمانی که بخواهی، همچنان پرده‌های نادرستی را در برابر من قرار خواهی داد.