رباعی شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به عقل و تفکر اشاره می‌کند و می‌گوید که فرد عاقل به دنیای مادی و ظاهری چنگ نمی‌زند و درباره نعمت‌های دنیا دچار اشتباه نمی‌شود. او به سادگی در می‌یابد که انسان نباید مانند سگ، به دنبال چیزهایی باشد که برایش زیان‌آور است. در نتیجه، فرد عاقل در برابر دنیا دچار وسوسه نمی‌شود و ارزش واقعی را درک می‌کند.
عاقل چو به حاصل جهان درنگردخشک و تر آسمان به یک جو نخرد
هوش مصنوعی: عاقل وقتی به نتیجه و واقعیتهای دنیا نگاه می‌کند، نمیتواند خشک و تر آسمان را با یک مقدار ناچیز خریداری کند.
کو هرچه دهد یا که بیارد ببردحاشا چو سگی که قی کند خود بخورد
هوش مصنوعی: هرچه که به آن داده شود یا بیصبرانه بخواهد، مانند سگی است که خود را میلیسد و نمیتواند درک کند که چه چیزی را مصرف می‌کند.