رباعی شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت و ارزش زندگی اشاره دارد و می‌گوید که عمر، سرمایه‌ای شخصی و با ارزش است. اما بسیاری از مردم بی‌خبر از این حقیقت، زمان خود را بدون آگاهی می‌گذرانند. نویسنده تاکید می‌کند که با زندگی‌ای که ناآگاهانه سپری می‌شود، پیش از مرگ، انسان باید بارها مردن را تجربه کند.
این عمر که سرمایهٔ ملکیست نه خردچون بی‌خبران همی به سر باید برد
هوش مصنوعی: این زندگی که به ما داده شده، به مانند یک دارایی با ارزش است و ما باید آن را با خرد و دانایی بگذرانیم، نه اینکه مانند افرادی نادان و بی‌خبر، آن را هدر دهیم.
وز غبن چنین زندگیی پیش از مرگروزی به هزار مرگ می‌باید مرد
هوش مصنوعی: زندگی‌ای که با چنین نازیبایی و فریبندگی همراه است، قبل از اینکه به مرگ واقعی برسیم، باید هزار بار سختی و رنج را تجربه کنیم.