رباعی شمارهٔ ۱۲۲

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دلتنگی و رنجی که از دوستش می‌کشد سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر دوستش از دشمنانش خوشحال‌تر باشد و دل او خسته و آسیب‌دیده باشد، بهتر است که چنین دوستی را نداشته باشد، چرا که درد و غم او به اندازهٔ زجرهایی که تحمل می‌کند زیاد است.