رباعی شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: این بیت شعر بیانگر درد و رنج فردی است که به دلیل جدایی از معشوق، نه دلش آرامش دارد و نه جانش آسوده است. او با احساس ناتوانی و بیچارگی از فقدان عشق، اشاره میکند که حتی با تمام داراییها و دنیا، اکنون به زحمت جانی دارد.
نه دل ز وصال تو نشانی داردنه جان ز فراق تو امانی دارد
هوش مصنوعی: نه دل از ارتباط با تو اثری دارد و نه جان از جدایی تو آرامش مییابد.
بیچاره تنم همه جهان داشت به توواکنون به هزار حیله جانی دارد
هوش مصنوعی: بدبختی بدنم که همه چیزش را برای تو گذاشت، حالا به هزار ترفند به زندگی ادامه میدهد.