رباعی شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس غم و فراق است. دل با وجود اینکه غم را پنهان کرده، اشکها را در خود دارد. جان بدون معشوق، در طلب جدایی است و دل بدون او، در حال سوگواری و ماتم به سر میبرد.
دل گرچه غمت ز جان نهان میدارداشکم همه خرده در میان میدارد
هوش مصنوعی: هرچند که دل من غم تو را در خود پنهان کرده، اما اشکهایم همه نشاندهندهی آن درد و اندوهی هستند که در درون دارم.
جان بیتو کنون فراق تن میطلبیددل بیتو کنون ماتم جان میدارد
هوش مصنوعی: بیتو زندگی جان و دل را میکشد، روح بیقرار و در عذابی است که دوری تو به وجود آورده است. دل در غم و اندوه از جدایی تو میسوزد و جان در طلب حضوری دوباره از تو به سر میبرد.