رباعی شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر شب را با رنگ مشکی توصیف می‌کند که بر کیوان (زحل) سایه می‌اندازد. او از تقدیر و سرنوشت بدی صحبت می‌کند که مانند طوفان بر او تأثیر می‌گذارد. شاعر با اشاره به زیبایی و شکوه معشوق، او را به کشتی نوح تشبیه می‌کند و از او می‌خواهد که بی‌نهایت درستی و انصاف را در مورد حال و وضعیت او برساند.
شب رایت مشک رنگ بر کیوان بردتقدیر بدم نامه بر طوفان برد
هوش مصنوعی: در شبی که رنگ مشک، آسمان را زیبا کرده بود، تقدیر من را به سوی طوفانی پر از ناملایمات هدایت کرد.
ای روی تو روز وصل تو کشتی نوحانصاف بده بی‌تو به سر بتوان برد؟
هوش مصنوعی: ای چهره تو مانند روز وصال است، آیا انصاف میکنی که بدون تو بتوانم زندگی کنم؟ مثل کشتی نوح که در آبی بیپناهی شناور است.