رباعی شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که غم عشق محبوبش او را به شدت ناتوان کرده و جانش را گرفته است. او به دردهایی که از این عشق میکشد، اشاره میکند و میگوید زمانی که به غم محبوبش دسترسی دارد، هیچ شادیای نمیتواند او را آرام کند.
با آنکه غم عشق تو از من جان بردوان جان به هزار درد بیدرمان برد
هوش مصنوعی: با اینکه غم عشق تو جانم را گرفته، اما آن جان نیز با هزار درد غیرقابل درمان همراه شده است.
تا دسترسی بود مرا در غم توانگشت به هیچ شادیی نتوان برد
هوش مصنوعی: تا وقتی که به یاد تو هستم و غم تو برایم وجود دارد، هیچ شادیای نمیتواند من را خوشحال کند.