رباعی شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از عشق و غم ناشی از آن صحبت میکند. او میگوید که دلش اگرچه برای معشوقش میتپد، اما نمیتواند صبر کند و سختیهای این عشق را تحمل کند. او نگران است که عمر کوتاهش اجازه ندهد که این درد طولانی را تحمل کند و به پایان برسد.
دل در غم تو گر به مثل جان نبردسر در نارد به صبر و فرمان نبرد
هوش مصنوعی: اگر دل من در غم تو مانند جان نیز بیتابی کند، نمیتوانم با صبر و فرمان در برابر آن مقاومت کنم.
زان میترسم که عمر کوتاه دلماین درد دراز را به پایان نبرد
هوش مصنوعی: من نگرانم که عمر کوتاه من نتواند این غم بزرگ را به پایان برساند.