رباعی شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت روی شخصی می‌پردازد که همچون شمعی در شب می‌درخشد. شاعر به عشق و شوق برای رفتن به گلستان اشاره می‌کند، جایی که غنچه‌ها باز می‌شوند و زیبایی طبیعت تجلی پیدا می‌کند. در واقع، شاعر دعوت به حرکت و چیدنی زیبا از گل‌ها می‌کند.
روی تو که شمع لاله زو درگیردگل پرده ز روی با تو چون درگیرد
هوش مصنوعی: اگر چهرهی زیبای تو در آتش عشق بسوزد، گلهای زیبا هم با تو به آتش خواهند افتاد.
برخیز و به عزم گلستان موزه بخواهتا چادر غنچه باز در سر گیرد
هوش مصنوعی: بلند شو و با نیت رفتن به باغ گل، دعا کن تا چادر غنچه بر سرش برداشته شود و گل‌ها رو به شکوفایی بیایند.