رباعی شمارهٔ ۱۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به قدرت و مقام خود اشاره می‌کند که در حوزه‌های مختلف برتری دارد و شناخته شده است. اما در عین حال، از این که هیچ کس او را به درستی نمی‌شناسد و فقط به عنوان یک نامرتبه در نظر گرفته می‌شود، ناامید است. او به اهمیت خود آگاه است، اما از عدم شناخت واقعی دیگران رنج می‌برد.
با آنکه همه کار جهان او راندآنگه بنشین که نزد خویشت خواند
هوش مصنوعی: با اینکه تمام کارهای دنیا تحت فرمان اوست، اما بهتر است وقتی که خودت را دعوت کرد، آرام بنشینی.
با آنکه همه ملوک نامم دانندنامردم اگر یکی نشانم داند
هوش مصنوعی: با اینکه همه پادشاهان مرا به نام میشناسند، اما اگر کسی کمترین نشانهای از من داشته باشد، به او اذعان نمیکنم که مردی درستکار هستم.