تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۱۶۰

چندان که مرا دلبر من رنجاندگر هیچ کسی نداند ایزد داند
یک دم زدن از پای فرو ننشیندتا بر سر آب و آتشم ننشاند