رباعی شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: این بیت شعری از شاعر، به توصیف حال و روزی پرداخته که به ناگاه بلایا و مشکلات زندگی او را از پای درآورده است. او همچنین اشاره میکند که مانند سیم و زر که در آتش ذوب میشوند، مشکلات او را گرفتار کرده و همه زحمتهایش به باد رفته است.
یکباره مرا بلایت از پای نشاندبر یک یک مویم آب رنجوری ماند
هوش مصنوعی: ناگهان مصیبت تو مرا از پا درآورد و هر یک از موهایم همچون قطرهای آب از رنج و مشقت باقی ماند.
چون سیم و زرم بر آتش تیز گداختوان سیم و زری که بود بر خاک فشاند
هوش مصنوعی: مانند نقره و طلا که در آتش به سرعت ذوب میشوند، این نقره و طلا زمانی که بر خاک ریخته میشود، دیگر ارزشی ندارد.