رباعی شمارهٔ ۱۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به مخاطب خود هشدار می‌دهد که خطرات و بلاها در کمین او هستند. او تأکید می‌کند که اگر این بار به خواسته‌های مخاطب پاسخ بدهد، خود را از این وضعیت دور می‌سازد و از آن ناپسند است. شاعر نشان می‌دهد که دل او نسبت به این موضوع آگاه است و نمی‌خواهد درگیر مشکلات بیشتری شود.
ای دیده دل آیت بلا می‌خواندهشدار که در خونت بسی گرداند
هوش مصنوعی: ای چشمان من، نشانههای مصیبت را میبینی و به من هشدار میدهی که در خونم بسیار غوطهور خواهد شد.
این بار گرش موافقت خواهی کردمن بیزارم تو دانی و دل داند
هوش مصنوعی: اگر این بار با من موافقت کنی، من از این وضعیت بیزارم. تو خودت این را میدانی و دل من هم این را احساس می‌کند.