رباعی شمارهٔ ۱۷۰
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساسات عمیق و درگیری‌های درونی شاعر هستند. او از شکستن پای خود در درد و رنج و بستن دستش به خاطر بی‌غم بودن صحبت می‌کند. چشم و دل او در این نبرد به مشورت نشسته و در حقیقت نشان‌دهنده تضاد میان احساسات و واقعیت‌های زندگی‌اش است.
چشم و دل من که هرچه گویم هستنددر خصمی من به مشورت بنشستند
هوش مصنوعی: چشم و دل من، که هر چیزی را که بگویم درگیر دعوا و نزاع هستند، به دور هم جمع شدند تا درباره این موضوع با هم مشورت کنند.
اول پایم بر درغم بشکستندواخر دستم ز بی غمی بر بستند
هوش مصنوعی: در ابتدا به خاطر درد و غم، پایم را شکستند و در نهایت به سبب بیغمی و آرامش، دستم را بستند.