رباعی شمارهٔ ۱۷۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بزم و شادی اشاره می‌کند که در آن موسیقی و عیش و نوش برقرار است. او به تقدیر می‌گوید که اگر تقدیر تیر بزند، حسرت و افسوس به همراه خواهد داشت. همچنین اگر پرچم‌ها و نشانه‌های او به بغداد بروند، حتی دجله - رودخانه‌ای معروف - زمین را به عنوان احترام می‌بوسد. به طور کلی، شاعر زیبایی و اهمیت محبوبش را در این جشن توصیف می‌کند و به عظمت و شکوه آن اشاره دارد.
در بزمگهی که مطربی کوس کندبر تیر قضا تیر تو افسوس کند
هوش مصنوعی: در جایی که نوازندهای با صدای دلنشین موسیقی مینوازد و شادی میآفریند، تیر تقدیر تو به طعنه و افسوس بر تو میتازد.
رایات تو گر روی به بغداد نهددجله به در ریش زمین بوس کند
هوش مصنوعی: اگر پرچم تو به سوی بغداد برافراشته شود، دجله به احترام آن، زمین را می‌بوسد.