رباعی شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به احساس ناامیدی و اندوه اشاره می‌کند. او می‌گوید که بدون وجود غم و درد، دل نمی‌تواند آرام بگیرد و تا زمانی که مشکلات و مصیبت‌ها ادامه دارند، هیچ چیز نمی‌تواند او را از غم رها کند. در واقع، گذر زمان و سختی‌ها ممکن است زندگی را تحت تاثیر قرار دهند و به انسان آسیب برسانند.
گردون به خیال سیر نانت نکندتا خون دل آرایش خوانت نکند
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر خاطرخواهی و آرزوی تو، به خود زحمت نمیدهد؛ تا زمانی که دلنگرانی و دردهای درونت، سفرهات را تزیین نکند.
وانگاه دلش ز غصه خالی نشودتا غارت جان و خان و مانت نکند
هوش مصنوعی: در آن لحظه، دلش از اندوه پر نخواهد شد تا زمانی که زندگی و داشتههایش را به نابودی نبرد.