رباعی شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به یک سفر و همراهانش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که آن‌ها از وضعیت زمان و تغییرات آن کم آگاهند. در این سفر، تلاش‌های آن‌ها وجود دارد، اما آسمان یا سرنوشت آن‌ها را به سمت نقشی خاص سوق می‌دهد که در نهایت مشخص می‌شود. شاعر به نوعی به ناچاری و تقدیر در زندگی اشاره دارد.
قومی که در این سفر مرا همراهنداز تعبیهٔ زمانه کم آگاهند
هوش مصنوعی: مردمی که در این سفر با من هستند، نسبت به چالشهای زمانه اطلاعات چندانی ندارند.
ما می‌کوشیم و آسمان می‌گویدنقش آن باشد که نقشبندان خواهند
هوش مصنوعی: ما در تلاشیم و آسمان میگوید که سرنوشت ما همان خواهد بود که افرادی که به هنر نقشزنی شهرت دارند، برای ما طراحی کردهاند.