رباعی شمارهٔ ۱۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و تأثیر چشم اشاره دارد. شاعر می‌گوید که چشم‌ها در یکدیگر تأثیر می‌گذارند و زیبایی هر چشم از چشم دیگر نشأت می‌گیرد. همچنین، به فتنه و آسیب‌هایی که ممکن است از همین تأثیرات ناشی شود، اشاره می‌کند. در نهایت، اشاره دارد که آفت و خطر چشم نیز از خود آن چشم ناشی می‌شود.
چشم تو در آیینه به چشم تو نمودبر چشم تو فتنه گشت هم چشم تو زود
هوش مصنوعی: چشم تو در آیینه به چشم خودت نگریست و این نگاه باعث شد که در دل تو اشتیاق و فریب ایجاد شود، و به همین دلیل، خود چشم تو نیز دچار تحیر و شگفتی شد.
چشم خوش تو چشم ترا کرد به چشمپس آفت چشم تو هم از چشم تو بود
هوش مصنوعی: چشمان زیبای تو چشمان مرا به خود جلب کردند، اما خود آفت چشمان تو نیز از دیدگاه تو نشأت می‌گیرد.