رباعی شمارهٔ ۱۹۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به احساسات خود اشاره میکند و میگوید که دلش قابل گفتگو نیست و کسی نیست که به او دلسوزی کند. همچنین، یادآور میشود که از شبی که برایش خوش بود، هیچ شب گناه و مصیبتش به روز خوشی تبدیل نشده است.
دل درخور صحبت دلافروز نبودزان بر من مستمند دلسوز نبود
هوش مصنوعی: دل من برای صحبت با کسی که دل را شاد میکند، مناسب نیست و از سوی دیگر، کسی که به حال من افسرده دل رحم کند، وجود ندارد.
زان شب که برفت و گفت خوشباد شبتهرگز شب محنت مرا روز نبود
هوش مصنوعی: از آن شبی که رفت و آرزو کرد شب خوشی داشته باشی، هرگز شب اندوه من، روزی نداشته است.