رباعی شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق عزا و دل‌تنگی شاعر پس از جدایی از معشوق است. شاعر پس از اینکه چهره محبوبش از دیدش پنهان شده، دچار اندوه شده و حتی به این فکر می‌کند که شاید در خواب بتواند او را ببیند. اما در نهایت به این نتیجه می‌رسد که حتی خواب نیز از دیدن محبوبش محرومش کرده است.
زان پس که وصال روی در پرده کشیدواندوه فراق پرده بر من بدرید
هوش مصنوعی: پس از آن که دلبر زیبایم چهرهاش را پنهان کرد و غم دوریاش درونم را پاره کرد،
گفتم که مگر توانمش دید به خوابخود خواب همی به خواب نتوانم دید
هوش مصنوعی: گفتم شاید بتوانم او را در خواب ببینم، اما حتی در خواب هم نمیتوانم او را ببینم.