رباعی شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از خواب و بیداری سخن می‌گوید و اشاره دارد که در حالت مستی و خواب ممکن است به تصورات و خیالاتی برسد. او به بخت بد خود اشاره می‌کند که حتی در بیداری هم آرامش خواب را ندارد و از مادران کمتر کسی مانند تو به دنیا آمده است. در نهایت، احساس ناتوانی در تغییر وضعیت و بخت خود را بیان می‌کند.
در مستی اگر ببرد خوابم شایدمی دیده ببندد ارچه دل بگشاید
هوش مصنوعی: اگر در حال مستی خوابم ببرد، ممکن است خواب ببینم که کسی میخواهد دل مرا بشکافد، حتی اگر قلبم به دلخواه باز شده باشد.
بیدار ز مادران چو تو کم زایدبخت تو نیم که هیچ خوابم ناید
هوش مصنوعی: وقتی از مادران چنین کسانی چون تو به دنیا میآید، شانس و سرنوشت تو اینگونه است که من حتی نمیتوانم خواب خوشی ببینم.