رباعی شمارهٔ ۲۰۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات ابراز ناامیدی میکند و میگوید که هیچ در عذابی برایش باز نخواهد شد و زندگیاش از مشکلات زمانه پر شده است. او به خاطر غم از دسترفتهاش رنج میکشد و میپرسد در این درد و محنت چه چیزی دیگر میتواند به او کمک کند.
یک در فلک از امید من نگشایدیک کار من از زمانه میبرناید
هوش مصنوعی: هیچ امیدی از زندگی به من نمیرسد و هیچ کاری از زمانه برایم مفید نمیباشد.
جان میکاهد غم تو میافزایددر محنت من دگر چه میدرباید
هوش مصنوعی: درد و غم تو باعث میشود که من رنج بیشتری ببرم و در این وضعیت سخت، دیگر چه چیزی ممکن است بر من گذشته باشد؟