رباعی شمارهٔ ۲۱۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به موضوع قهر و عدل اشاره می‌کند. او می‌گوید که قهر و خشم، به معنای مرگ و نابودی، بر جهان حاکم است؛ ولی امروز بقا و زندگی با عدل و انصاف گسترش می‌یابد. شاعر بیان می‌کند که اگر قهر برای همه‌گیر بودن لازم است، عدل نیز به همان اندازه حائز اهمیت است و باید در جهان حاکم باشد.
دی قهر تو گفتی که اجل می‌زایدوامروز بقا به عدل می‌افزاید
هوش مصنوعی: دیروز به خاطر قهر و ناراحتی تو گفتی که مرگ و پایان زندگی به وجود میآید، اما امروز شاهد هستیم که عدالت باعث افزایش دوام و زندگی میشود.
آن قهر جهانگیر چنان می‌بایستوان عدل جهان‌دار چنین می‌باید
هوش مصنوعی: آن فرد مقتدر و پیروز بر جهان، باید اینگونه باشد و همچنین، آن حاکم عادل بر تمام عالم باید به همین شکل رفتار کند.