رباعی شمارهٔ ۲۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود در مواجهه با غم و دلخوشی سخن می‌گوید. او می‌گوید که این بار در دست غم، دلش ناتوان است و نمی‌تواند کاری از دستش برآید. همچنین اشاره می‌کند که در بازی عشق، او با چیزهایی که در دست معشوق است، دست به خطر می‌زند، در حالی که وضعیت این بار متفاوت است و در آن موانع و دردهای بیشتری وجود دارد.
در دست غمت دلم زبونست این باروین کار ز دست من برونست این بار
هوش مصنوعی: این بار دل من در دست غم تو است و نمیتوانم کاری از دست خودم انجام دهم.
وین طرفه که با تو نرد جان می‌بازمدست تو بهست ودست خونست این بار
هوش مصنوعی: این طور به نظر میرسد که من در عشق تو همیشه دست از دل میشوی از دست میدهم. در این بزم، دست تو سرشار از زندگی و امید است، در حالی که دست من پر از درد و خون است.