رباعی شمارهٔ ۲۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دلی پر از درد و رنج سخن میگوید که به تازگی چیزی جدید به آن اضافه شده است. او به قسمی اشاره میکند که جانش را به هلاکت میکشاند. عشق، که تأثیر زیادی بر جهانیان دارد، در تلاش است تا از زمین جدا شده و به عرش برآید.
دل محنت تازه چاشنی کرد آخرسوگند هلاک جان من خورد آخر
هوش مصنوعی: دل ز درد و رنج خود بیدار شد و در نهایت قسم خورد که جانم را از بین ببرد.
عشقی که فرود برد جهانی به زمینمیجست و هم از زمین برآورد آخر
هوش مصنوعی: عشقی که توانسته بود جهانی را به زیر بکشد، در جستجوی زمین بود و در نهایت از دل زمین نیز برمیخاست.