رباعی شمارهٔ ۲۳۳
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش از شخصی می‌پردازد که به عنوان خورشید و تیر درخشان توصیف شده است. شاعر به طور ضمنی به ویژگی‌های خاص این فرد اشاره می‌کند و می‌گوید که او در میان افراد دیگر جوان‌ترین و بهترین است. در نهایت، شاعر به اشاره به علم و دانش این فرد و عدم داشتن عیوبی که دیگران دارند، می‌پردازد.
ای رای تو آفتاب و ای کلک تو تیروی چون تو جوان نبوده در عالم پیر
هوش مصنوعی: ای فکر تو همچون خورشید است و قلم تو چون تیر است. در عالم هیچ کسی به جوانی و تازگی تو نیست.
دانی همه علمها مگر غیب خدایداری همه چیزها مگر عیب و نظیر
هوش مصنوعی: آیا میدانی که هر علمی را میتوان به دست آورد، اما دانستن غیب خداوند تنها مختص اوست؟ تو ممکن است اطلاعات و دانش بسیاری داشته باشی، اما نقصها و عیوب را تنها خداوند میداند.