رباعی شمارهٔ ۲۴۴
هوش مصنوعی: غزل بیانگر شادی و شگفتی از روز وصل و عشق است. شاعر به روشنایی و زیبایی این روز اشاره می‌کند و می‌گوید که خوشی و آرامش در روز وصال، بر تمام شبهای غم‌انگیز و دوری غلبه می‌کند. او امید دارد که حتی پس از این، با روزهای وصال، دوباره احساس شادی و بی‌غم را تجربه کند.
دل شادی روز وصلت ای شمع طرازبا صد شب هجر بیش گفته‌ست به راز
هوش مصنوعی: دل شاد و خوشحال روز وصل توست، ای شمع زیبا، که به اندازه صد شب جدایی، صحبتهایی سرّی و پنهانی دارد.
تا خود پس از این زان همه شبهای درازبا روز وصال بی‌غمی گوید باز
هوش مصنوعی: پس از این که شبهای طولانی را پشت سر گذاشتهام، امید دارم که روز وصال و دیدار بی‌غمی مجدداً به من روی آورد و بتوانم دربارهاش صحبت کنم.