تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۲۵۲

پیروزشه ای خورده سپهر از تو هراسهر ساعت و بس کرده زمین‌بوس و سپاس
زیرا که کنی به خنجر چون الماساز هفت فلک به یک زمان چارده طاس