رباعی شمارهٔ ۲۵۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به وضعیت انسانی اشاره می‌کند که در زندگی خود به دنبال آگاهی و فهم است، ولی مانند موری که درون ظرفی دراز می‌کشد، تلاشش بی‌ثمر و ناامیدانه است. او از منزلت واقعی خود و امید و ترس بی‌خبر است و به حالت سردرگم و بی‌حس مانند گاوی محجوب و بی‌خبر به سر می‌برد.
ماییم درین گنبد دیرینه اساسجویندهٔ رخنه‌ای چو مور اندر طاس
هوش مصنوعی: ما در این دنیا مانند مورچهای هستیم که در جستجوی یک راه نفوذ و فرار از محدودیتها هستیم، مانند تلاش مورچهای که در داخل ظرفی به دنبال راهی میگردد.
آگاه نه از منزل امید و هراسسرگشته و چشم بسته چون گاو خراس
هوش مصنوعی: از وضعیت خود و آیندهام خبر ندارم و مانند گاوی که در تاریکی سرگردان است، با چشمی بسته در این راه پیش میروم.