رباعی شمارهٔ ۲۶۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر میگوید که برخی اوقات از وضعیت کسی سؤال میکند تا شاید او از تکبر خود فاصله بگیرد. او اشاره میکند که خود آن شخص به تدریج جذابتر میشود و در حال حاضر اوست که در حال زاری کردن است و به شفیعانی در درگاه آن شخص نیاز دارد.
گفتم که گهی چند نپرسم خبرشتا بوک برون شود تکبر ز سرش
هوش مصنوعی: گفتم که گاهی از او سؤال نکنم تا شاید با این کار خودخواهیاش کاهش یابد و از سرش بردارد.
خود هست کرشمه هر زمان بیشترشاکنون من و زاری و شفیعان درش
هوش مصنوعی: هر لحظه زیبایی او بیشتر میشود و حالا من در حالت ناله و فریاد هستم و از واسطهها و شفاعتکنندگان کمک میطلبم.