رباعی شمارهٔ ۲۶۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف مقام و جاه یک فرد می‌پردازد و با تشبیه او به ستاره سماک و عالم به ماهیت برجسته‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که بخشی از این عظمت به خاطر حمایت و توجه دیگران، از جمله ملوک و پادشاهان، به اوست. به طور کلی، ابیاتی در مدح و ستایش جایگاه اجتماعی و نفوذ اوست.
ای جاه تو چون سماک و عالم چو سمکیک شقه ز نوبتی جاه تو فلک
هوش مصنوعی: تو مانند ستارهای در آسمان درخشان هستی و دیگران مانند ماهیها در عمق دریا. یک بخش از قدرت و مقام تو به نوبت به آسمان داده شده است.
یک چند ترا رکاب بر دست ملوکیک چند ترا غاشیه بر دوش ملک
هوش مصنوعی: تعداد زیادی از سلاطین و پادشاهان به تو احترام میگذارند و چند نفر نیز برای تو یا به خاطر تو به مقامهای بلند میرسند و شایستگیهایی به دست میآورند.