تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۲۷۶

ای چشم زمانه کرده روشن به جمالدر گوش تو برده خوشترین لفظ سؤال
رایی داری چو آفتاب اول روزعمری بادت چو سایه‌ها بعد زوال