رباعی شمارهٔ ۲۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره می‌کند که به خاطر فریبندگی و زیبایی‌های بی‌پایان محبوب، خود را به اشتباه انداخته و دل به او داده است. به رغم تجربه‌های قبلی و آزمایش‌های مکرر، همچنان دوباره به عشق و نوازش او جواب مثبت داده و در دام عشقش افتاده است.
من غره به گفتار محال تو شدمزان روی سزای گوشمال تو شدم
هوش مصنوعی: به خاطر حرفهای ناممکن تو فریب خوردم و به همین دلیل سزاوار تنبیه تو شدم.
وین طرفه که آزمود صد بار تراهم باز به عشوه در جوال تو شدم
هوش مصنوعی: این جالب است که من بارها و بارها تو را امتحان کردم، اما با این حال هنوز هم به خاطر جذابیت تو در دام عشق تو گرفتار شدم.