رباعی شمارهٔ ۲۹۶
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از وداع با دیار خود صحبت میکند و احساس جدایی و فراق را بیان میکند. او نشان میدهد که چگونه دلتنگی و درد جدایی او را تحت تاثیر قرار داده و در پی آن، صدای ناله و فریاد او فراگیر شده است. شاعر به شدت تحت تأثیر این جدایی قرار دارد و احساساتی عمیق را تجربه میکند.
دی کرد وداع بر جناح سفرمتا دست فراق کرد زیر و زبرم
هوش مصنوعی: در لحظهای که آماده سفر شدم، خداحافظی کرد و این جدایی به شدت مرا آشفته و دچار درد کرد.
او میشد و جان نعره همی زد ز پیاشآهستهتَرَک تاز، که من بر اثرم
هوش مصنوعی: او به تدریج به حالت خاصی در میآمد و جانش به شدت تحت تأثیر قرار میگرفت. در پیاش، آهسته و با شدت، صدایی تولید میکرد و من نیز به دنبال او میرفتم.