رباعی شمارهٔ ۳۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از شدت وابستگی و احساساتش نسبت به محبوب سخن میگوید. او بهطور روزانه بیشتر درگیر غمهای محبوبش میشود و با هر روز، زیبایی او در چشمش افزوده میشود، هرچند خود او در درون احساس آسیبپذیری بیشتری میکند.
در کار تو هر روز گرفتارترمغمهای ترا به جان خریدارترم
هوش مصنوعی: من هر روز بیشتر درگیر کار تو میشوم و غمهایت را با تمام وجود خریداری میکنم.
هر روز به چشم من نکو رویتریهرچند که بیش بینمت زارترم
هوش مصنوعی: هر روز تو را زیباتر از روز قبل میبینم، حتی اگر این روزها بیشتر تو را ببینم و حال و روزم بدتر شود.