رباعی شمارهٔ ۳۱۷
هوش مصنوعی: شاعر از عشق معشوق خود سخن میگوید. او احساس میکند که عشقش مانند شراب قلبش را پر کرده و ایامش را دگرگون ساخته است. این عشق برای او آرزو و کامیابی است، چرا که در میان تمام بندگان، نام او در لیست خاصی قرار گرفته است.
پر شد ز شراب عشق جانا جاممچون زلف تو برهم زده گشت ایامم
هوش مصنوعی: عشق محبوبم چنان مرا پر کرده که به سبب آن، زندگیام دستخوش تغییر و دگرگونی شده است، همانطور که زلف تو هر چیزی را بر هم میزند.
در عشق تو این بود مراد و کاممکز جملهٔ بندگان نویسی نامم
هوش مصنوعی: در عشق تو آرزو و خواستهام این بود که از میان همهٔ بندگان، نام من نوشته شود.