رباعی شمارهٔ ۳۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف افرادی میپردازد که به خاطر ویژگی‌های ناپسند خود مشابه حیوانات وحشی و زشت توصیف شدهاند. با استفاده از تشبیه به شیر، گرگ، خرس، خوک، بوزینه، کفتار، گربه و سگ، شاعر به انتقاد از رفتار و ظاهر این افراد میپردازد و آنها را به خاطر تنبلی و زشتی مورد ملامت قرار میدهد.
ای گنده دهان چو شیر و چون گرگ حرونچون خرس کریه شخص و چون خوک نگون
هوش مصنوعی: ای کسی که دهانت بزرگ و ناپسند است، همچون شیر درنده و مانند گرگ بی‌رحم، همچون خرس زشت و مانند خوک ناپاک.
چون بوزنه سخره و چو کفتار زبونچون گربه دهن دریده و چون سگ دون
هوش مصنوعی: با کمال تاسف، نویسنده به موجوداتی با ویژگی‌های خاص اشاره کرده است. او مانند بوزینه، به بی‌احترامی رفتار می‌کند و همچنین به چهره‌ای بی‌ادب و زبان‌ربا اشاره دارد. به علاوه، قیاس‌هایی با گربه‌ای که دندان‌هاش را نشان داده و سگی که ناپسند است، می‌کند. این بیان تشبیه‌هایی از رفتارهای منفی و ناپسند را به تصورات زشت و دل‌آزار تشبیه کرده است.