رباعی شمارهٔ ۳۶۴
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان این موضوع می‌پردازد که هیچ دستی نمی‌تواند بی‌احترامی کند و هیچ پایی هم به‌راحتی بر تو پا نخواهد گذاشت. همچنین تأکید می‌کند که زیبایی و ناز تو برای هر کسی قابل دسترسی نیست و در نهایت اشاره می‌کند که تو همواره بار خود را به دوش خواهی کشید، مانند یک الاغ.
دستی نه که گستاخ بکوبد در توپایی نه که آزاد بپوید بر تو
هوش مصنوعی: دست چنان قوی و بیادبی نیست که بر تو ضربهای بزند و پای آنچنان آزاد نیست که بتواند به راحتی بر تو بگذرد.
با ناز تو هر سری ندارد سر تودانی که کشد بار ترا هم خر تو
هوش مصنوعی: هر کسی نمی‌تواند به پا و ناز تو بیافتد؛ میدانی که چه کسی میتواند بار تو را بر دوش بکشد، حتی اگر او یک الاغ باشد.