رباعی شمارهٔ ۳۶۶
هوش مصنوعی: این اشعار نشان میدهند که فرد در عشق خود از همه چیزهای بد دوری میکند و فقط به محبوبش فکر میکند. با اینکه محبوب میگوید که دلش نباید از غم دوری ببیند، در نهایت متوجه میشود که هنوز هم این غم در دل او وجود دارد و نمیتواند از آن رها شود.
دل هرچه ز بد دید پسندید از تووز جمله جهان برید و نبرید از تو
هوش مصنوعی: دل هرچه از بدیها و ناگواریها دید، آن را از تو پسندید و از تمام جهان جدا شد، اما هیچ گاه از تو جدا نشد.
گفتی که نبیند دلت از من غم هجردیدی که به عاقبت همان دید از تو
هوش مصنوعی: تو گفتی دلت از غم جدایی من رنج نخواهد برد، اما حالا خودت همان درد را تجربه کردی.