رباعی شمارهٔ ۳۶۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت، از دلتنگی و ناراحتی خود به خاطر دوری از محبوب سخن می‌گوید. او می‌گوید که درد و اندوه ناشی از دوری محبوب، برای او زنده است و زندگی‌اش بدون او معنایی ندارد. احساس می‌کند که وجودش بدون محبوب بی‌فایده است و جان او تنها با یاد محبوب زنده است.
جان درد تو یادگار دارد بی‌تواندوه تو در کنار دارد بی‌تو
هوش مصنوعی: درد تو در جان من باقی مانده است و بدون تو، اندوه تو همیشه در کنارم حضور دارد.
با این همه من ز جان به جان آمده‌امجان در تن من چه کار دارد بی‌تو
هوش مصنوعی: با وجود تمام این مشکلات، من به شدت عاشق و مشتاق تو شدهام. وجود جان در بدنم چه ارزش و معنایی دارد وقتی تو در کنارم نیستی؟