رباعی شمارهٔ ۳۷۱

هوش مصنوعی: این شعر به احساس دلتنگی و درد عاشقانه اشاره دارد. شاعر از دلشوری و غم ناشی از دوری از محبوب صحبت می‌کند و می‌گوید که تنها چیزی که از او به یاد دارد، درد و رنجی است که بر سرش می‌زند. همچنین به محنتی که انگار مانند دود دوباره بر او می‌بارد، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هرگز روزی بدتر از این درد نبوده است.